رفتارهای پرخطر طیفی از رفتارها را در برمی گیرد که نه تنها برای فرد درگیر در این رفتار و افراد مهم زندگی وی زیان های جدی به بار می آورد، بلکه منجر به آسیب های قابل توجه به افراد دیگر نیز می شود. نقش تنظیم هیجان، عاطفه منفی، هیجان خواهی، نحوه ابراز هیجان و سبک های ناکارآمد ابرازگری هیجان و احساسات در رفتارهای پرخطر را علاقه ی زیادی را بر انگیخته است. هدف این پژوهش، پیش بینی گرایش به رفتارهای پرخطر در نوجوانان براساس ابرازگری هیجان و نشخوار خشم بود. برای این منظور، طی یک پژوهش توصیفی 282 نفر (202 پسر و 80 دختر) دانش آموز دوره ی دوم متوسطه شهر همدان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و از نظر ابرازگری هیجان، نشخوار خشم و خطرپذیری مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه نشان داد که بین ابرازگری هیجان باگرایش به رفتارهای پرخطر رابطه منفی و معنا داری و بین نشخوار خشم و گرایش به رفتارهای پرخطر رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد. نتایج رگرسیون چندگانه نیز نشان داد ابرازگری هیجان و نشخوار خشم 21 درصد از واریانس گرایش به رفتارهای پرخطر را تبیین می کند. بنابراین با توجه به یافته ها می توان گفت ابرازگری هیجان و نشخوار خشم پیش بینی کننده گرایش به رفتارهای پرخطر در نوجوانان هستند.

در پژوهش حاضر، گرایش کارگران مهاجر فصلی به آسیب های اجتماعی و رفتارهای پرخطر در شهر تهران مورد بررسی قرار گرفته است. چارچوب نظری پژوهش، ترکیبی از نظریه های فشار اجتماعی، بازدارندگی اجتماعی و اکولوژی شهری است. جامعه آماری پژوهش، کلیه کارگران مهاجر فصلی در شهر تهران است و داده های پژوهش از طریق روش پیمایش و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته و نمونه گیری غیراحتمالی سهمیه ای احصاء شده است. یافته های توصیفی پژوهش نشان داد که بیش از نیمی از کارگران مهاجر فصلی، خاستگاه روستایی دارند. بر اساس نتایج استنباطی پژوهش، متغیر از خودبیگانگی اجتماعی با ضریب همبستگی 0.593، قوی ترین رابطه معنادار را با میزان گرایش کارگران فصلی به رفتارهای پرخطر دارد. نتایج مدل معادلات ساختاری (آموس) نیز نشان داد که سه متغیر احساس فشار اجتماعی در سطح کلان، بازدارندگی اجتماعی و آثار منفی شهرنشینی، 82 درصد از واریانس متغیر وابسته را تبیین می کند.

زمینه و هدف: امروزه یکی از مهمترین آسیب های اجتماعی در میان نوجوانان بروز رفتارهای پرخطر است. پژوهش حاضر با هدف بررسی علل گرایش به رفتارهای پرخطر در دانش آموزان پسر دبیرستانی شهر تهران انجام شده است.روش شناسی: روش پژوهش کیفی، روش گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته است. پاسخ های داده شده از سوی دانش آموزان ضبط وسپس برروی کاغذ آورده شده و با روش تجزیه و تحلیل محتوایی مورد بررسی قرار گرفت. سپس با شیوه کدگذاری باز و محوری مقوله بندی شد. از بین دانش آموزان مشکل دار که در خطر اخراج قرار داشتند 20نفر به عنوان نمونه انتخاب گردیدند.یافته ها: در دو مقوله کلی: 1) عوامل فردی وابسته به دانش آموزان و نیازهای آن ها: لذت جویی، کنجکاوی، کسب هویت، اعتماد به نفس کاذب، قهرمان نمایی، 2) عوامل وابسته به بافت و زمینه: ارتباط با همسالان، سرگرمی با موبایل پرسه زنی در فضای مجازی، دسترسی آسان و ارزان انواع مواد، میهمانی ها و دورهمی های مختلط، الگو پذیری منفی از حرف و عمل بزرگترها و مسوولان، نبود مکان تفریحی و ورزشی، ناآگاهی والدین و اولیاء مدرسه، انگ و برچسب زنی، محدودیت های مالی تقسیم شدند. همچنین بالاترین آرزوی این دانش آموزان پول دارشدن و ارتباط با جنس مخالف بوده است.نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد مصاحبه شوندگان مهارت های و آموزش های لازم را برای مقابله با نیازها و خواسته های سنی خود را نیاموخته اند و در رفتارهای خود هیچ توجهی به پیامدهای آن ندارند ضروری است آموزش های لازم برای این گروه سنی در اولویت قرار گیرد.

اهداف: ارتکاب رفتارهای پرخطر، باعث تهدید سلامتی و مخاطراتی برای آینده افراد و جامعه است. افکار غیرمنطقی در تفسیر و ارزیابی افراد در مورد واقعیت های زندگی، نقش مختل کننده ای دارند. هدف این تحقیق، بررسی تاثیر و ارتباط بین باورهای غیرمنطقی و ناکارآمد و گرایش به رفتارهای پرخطر در بین جوانان و نوجوانان شهر کاشان است. روش : روش تحقیق به کار رفته در پژوهش حاضر پیمایشی بوده و نمونه آماری پژوهش تعداد 552 نفر از جوانان و نوجوانان شهر کاشان براساس فرمول کوکران و به روش نمونه گیری احتمالی متناسب با حجم به عنوان نمونه نهایی انتخاب گردیدند. پایایی پرسشنامه بر اساس ضریب آلفای کرونباخ و اعتبار آن بر اساس نظرات افراد متخصص دانشگاهی صورت گرفته است. برای تحلیل استنباطی و سنجش ارتباط بین متغیرهای مستقل و وابسته از آزمون های آماری همبستگی پیرسون و آزمون­T مقایسه زوجی با استفاده از نرم افزارهای SPSS 25 استفاده شده است. یافته ها: یافته های پژوهش حاکی از این بوده است که گرایش جوانان و نوجوانان به رفتارهای پرخطر در حد متوسط بوده و پسران بیشتر از دختران به رفتارهای پرخطر تمایل داشته اند. همچنین نتایج آزمون فرضیات نشان داده است که بین قبح زدایی از رفتارهای پرخطر، حس خوب دیده شدن و باورهای نادرست با بروز رفتارهای پرخطر، رابطه معنی دار و مثبت بوده است. نتیجه گیری: رفتارهای پرخطر بیشتر از مشکلات اقتصادی و بیکاری، بی سازمانی در حوزه های مختلف خانواده، نهادهای اجتماعی و محیطی نمودار می گردد. زمانی که ساختار روحی و روانی افراد نامتعادل باشد و در معرض عقاید و باورهای غیر منطقی قرار گیرد، این زمینه نامساعد روانی در بستر ویژگی های نامتعادل اجتماعی باعث تشدید گرایش به رفتارهای پرخطر می گردد.

هزینه های اقتصادی، مرگ، خودکشی، بزه های سنگین و ازدواج های ناموفق به نوعی مربوط به مصرف و گرایش به مواد اعتیادآور است. همچنین عوارض نامطلوب اجتماعی، مشکلات رفتاری و روانپزشکی و خطر بیماری های جسمانی مانند ایدز، هپاتیت و ... در اثر سوء مصرف مواد افزایش می یابد. بنابراین، پژوهش حاضر به منظور تعیین میزان رابطه رفتارهای پرخطر و هیجان خواهی با میزان گرایش به اعتیاد در زنان بزهکار انجام شده است. این پژوهش از نظر ماهیت کاربردی و از نظر روش اجرا، از نوع پیمایشی و همبستگی است. جامعه آماری تحقیق، شامل کلیه زنان بزهکار زندانی شهر تهران بوده که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده، 170 نفر (با میانگین سنی 39.3) انتخاب شدند. پرسش نامه هیجان خواهی، پرسش نامه رفتارهای پرخطر و گرایش به اعتیاد در افراد با هماهنگی لازم در اختیار زنان بزهکار قرار گرفته و تکمیل شد. نتایج نشان داد که بین میزان هیجان خواهی و شدت و تازگی آن و همچنین بین شدت رفتارهای پرخطر با گرایش به اعتیاد در زنان بزهکار رابطه معناداری وجود دارد. پس می توان گفت که هیجان خواهی و رفتارهای پرخطر می توانند میزان گرایش به اعتیاد را در زنان بزهکار پیش بینی کنند. همچنین وجود رفتارهای پرخطر و شدت هیجان خواهی می تواند نقش مهمی در گرایش زنان بزهکار به اعتیاد داشته باشد.

گرایش به دین داری، عاملیت و پایبندی دینی، سدی محکم در برابر انواع آسیب های اجتماعی و ناملایمات زندگی است. این پژوهش با هدف بررسی پایبندی دینی و گرایش به رفتارهای پرخطر در بین شهروندان کاشانی انجام شده است. روش تحقیق به کاررفته در پژوهش حاضر پیمایشی بوده و نمونه ی آماری پژوهش، تعداد 552 نفر بر اساس فرمول کوکران و با درنظرگرفتن دیدگاه استاد راهنما، به روش نمونه گیری احتمالی متناسب با حجم به عنوان نمونه ی نهایی انتخاب شدند. پایایی پرسش نامه بر اساس ضریب آلفای کرونباخ و اعتبار آن بر اساس نظرات افراد متخصص دانشگاهی صورت گرفته است. برای تحلیل استنباطی و سنجش ارتباط بین متغیرهای مستقل و وابسته، از آزمون های آماری همبستگی پیرسون و آزمون های T مقایسه ی زوجی با استفاده از نرم افزارهایSPSS 25 استفاده شده است. نتایج آزمون همبستگی پیرسون حاکی از این است که همبستگی بین متغیرهای دین داری با ابعاد سه گانه ی آن (اعتقادی، مناسکی و پیامدی) و متغیر وابسته ی پژوهش یعنی رفتارهای پرخطر، علاوه بر وجود رابطه ی معنادار، منفی و معکوس بوده است.

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش خودمتمایزسازی بر همدلی و خودکنترلی دانش آموزان طلاق با گرایش به رفتارهای پرخطر انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی (با گروه آزمایش و گواه) با طرح سه مرحله ای (پیش آزمون- پس آزمون-پیگیری) و مرحله پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان طلاق با گرایش به رفتارهای پرخطر بود که در دوره اول و دوم متوسطه در سال تحصیلی 1401-1400 در شهر بندرعباس مشغول به تحصیل بودند. در این پژوهش تعداد 35 دانش آموز طلاق با گرایش به رفتارهای پرخطر با روش نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و با شیوه تصادفی در گروه های آزمایش و گواه جایدهی شدند (18 دانش آموز در گروه آزمایش و 17 دانش آموز در گروه گواه). دانش آموزان در گروه آزمایش آموزش خودمتمایزسازی را طی ده هفته در 10 جلسه 75 دقیقه ای دریافت نمودند. در این پژوهش از پرسشنامه گرایش به رفتارهای پرخطر، پرسشنامه همدلی و پرسشنامه خودکنترلی استفاده شد. داده های حاصل با تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرم افزار آماری SPSS23 تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که آموزش خودمتمایزسازی بر همدلی (0001>P؛ 57/0=Eta؛ 38/43=F) و خودکنترلی (0001>P؛ 53/0=Eta؛ 32/37=F) دانش آموزان طلاق با گرایش به رفتارهای پرخطر تأثیر معنادار دارد. بر اساس یافته های پژوهش می توان چنین نتیجه گرفت که آموزش خودمتمایزسازی با بهره گیری از فنونی همانند متمایز ساختن باورهای منطقی و غیرمنطقی، مجهز ساختن اعضا به مهارت های خاص ارتباطی و پذیرفتن مسئولیت می تواند به عنوان یک روش کارآمد جهت بهبود همدلی و خودکنترلی دانش آموزان طلاق با گرایش به رفتارهای پرخطر مورد استفاده قرار گیرد.